เรียน ท่านสมาชิก Narak.com,
เพื่อเป็นการปรับปรุงการให้บริการให้สอดคล้องกับความต้องการของท่านสมาชิกในยุคนี้ให้มากยิ่งขึ้น บริการ My.narak.com ในรูปแบบเดิมนี้ จะขอยุติการให้บริการรับข้อมูลเพิ่มเติมตั้งแต่ในวันที่ 1 มีนาคม 2559 และเราจะแจ้งความคืบหน้าในการให้บริการใหม่ให้ท่านทราบต่อไปทางอีเมล์



กติกาการตั้งและตอบกระทู้
แจ้งปัญหาเกี่ยวกับการใช้งาน

แนบลิงก์ :

ร้องเรียนกระทู้ไม่เหมาะสม ?

แนบลิงก์ :

ร้องเรียนความคิดเห็นไม่เหมาะสม
หน้าแรกเว็บบอร์ด นักเขียน นักอ่าน สัพเพเหระ
ตอบกระทู้ ตั้งกระทู้
            ใช่! ผมมี HIV และยังมีความสุข
อ่าน 311 ครั้ง    |     ตอบ 0 ครั้ง
ผู้ตั้งกระทู้
โพสต์เมื่อ : 14 มิ.ย. 61 19:01:04

เมื่อผมเริ่มเขียนเกี่ยวกับประสบการณ์การมีHIV-POSITIVEของผม ชีวิตก็เต็มไปด้วยเรื่องความสัมพันธ์ทางเพศ การเดทและการสนทนาที่น่ารังเกียจเกี่ยวกับความอัปยศ ความอับอายและการเปิดเผย ไม่ว่าหัวข้อที่เกี่ยวข้องจะเป็นเรื่องสุขภาพกาย

ความรักหรือความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง บทสนทนาก็จะมุ่งไปที่ว่าคุณจะสามารถบรรลุความฝันของคุณ

 

ในฐานะคนที่ติดเชื้อเอชไอวีได้หรือไม่ แต่ถึงแม้ผมมั่นใจว่าจะทำได้ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าจะได้ทำหรือไม่

 

ก่อนการตรวจวินิจฉัยพบ ผมอายุ 28 ปีและพยายามมุ่งมั่นเข้าสู่อาชีพของผม ผมโสด ไม่มีความมั่นคงและไม่ค่อยมีเป้าหมาย พร้อมความพยายามที่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีงาม ต้องการได้รับความสนใจจากผู้ชายที่ไม่คู่ควร ผมรู้ว่าผมอยากจะเป็นนักเขียนและใช้ความรู้ความสามารถของผมในแบบที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมแต่ผมก็ไม่สามารถข้ามผ่านมันไปได้กับการไปยิม ไปจีบหนุ่มๆที่ปาร์ตี้ริมสระและดื่มกินมากเกินไป

ความจริงก็คือผมเป็นคนมั่นใจมากเกินไป แต่ก็ยังมั่นใจ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผลสำเร็จของตัวเองสำหรับผู้ติดเชื้อเอชไอวีคนใหม่ นี่เป็นเหตุผลที่คนรู้สึกว่าจำเป็นต้องส่งข้อความที่กินใจ ขอหนทางที่จะทำให้อะไรมันดีขึ้นในที่ที่ดูเหมือนว่าจะหมดหวังที่พวกเขาได้เข้ามา ผมทำให้การเดินทางของผมเหมือนหนังสือที่เปิดกว้าง เพื่อให้เราได้สามารถหาวิธีนำทางชีวิตที่เรียกว่าคนติดเชื้อเอชไอวีไปด้วยกัน

ตอนอายุ 30 สิ่งที่ผมต้องการมีเพียงแค่ อาชีพที่ผมสนใจให้ความสำคัญ ผู้ชายคนหนึ่งที่ยังทำให้ผมแคร์หลังจากที่ความรู้สึกวาบหวิวได้หมดไปแล้ว บ้านที่มั่นคง – ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ผมไม่ต้องประกอบเอง มันอาจจะไม่ได้ฟังดูว่ามีอะไรมากมายนัก แต่สำหรับคนที่ย้ายบ้านมาแล้วครั้งหรือสองครั้งต่อปีและอยู่ในสภาพว่างงานในเวลานั้น นั่นเป็นอะไรที่ใฝ่ฝันหา ผมอยู่แบบมีความหวัง เขียนไปเรื่อยๆด้วยความมั่นใจและพยายามไม่จมไปกับความรู้สึกทางลบ

 

2-3ปีจากนั้น ผมตั้งหน้าตั้งตาและมุ่งมั่นไปกับงาน ผมเขียนตามที่ผมได้เรียนรู้และเรียนรู้ในขณะที่ผมเขียน ลองสำรวจทุกหัวข้อที่เป็นไปได้ที่คนติดเชื้อเอชไอวีอาจต้องประสบเมื่อมันมาถึงเรื่องเพศและการเดท

แล้ว ณ จุดหนึ่ง ผมก็ได้พบแฟน แต่พยายามไม่ให้มาครอบงำมุมมองของผม ในที่สุดอาชีพของผมก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างและทำเงินเพียงพอที่จะให้ผมมีปัญญาไปซื้อของในที่ดีดีเช่น Crateม Barrel และ Pottery Barnได้ แต่ผมคิดว่ามันเป็นจุดสูงสุดแค่ชั่วคราวและผมอาจจะทำให้มันสูญไปได้ในไม่นาน เราซื้อบ้านหลังแรกของเรา แต่ใครจะรู้ว่ามันจะอยู่ได้นานแค่ไหน แล้วเราก็ซื้อบ้านหลังที่สองของเราหมั้นกันและแย่แล้วมันเริ่มแปลกๆ ในฐานะนักเขียนคอลัมนิสต์เกี่ยวกับเรื่องเพศและการเดทที่มีHIV ผมไม่ได้คำนึงถึงสิ่งรอบตัวและไม่ได้มีแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องใหม่ ๆ

แล้วมันก็ทำให้ผมรู้สึก: หรือว่าผมเป็นคนติดเชื้อเอชไอวีที่มีความสุข แต่มันไม่ถูกประเด็นเลย?

มันเป็นความจริง ไม่มีใครอยากอ่านคำแนะนำเกี่ยวกับเซ็กซ์และเดทจากคนที่เข้านอนตอน 3 ทุ่มในคืนวันศุกร์เพื่อจะได้ตื่นไปสวนกับสุนัขในตอนเช้าก่อนชั่วโมง “เร่งด่วน” นี่เป็นความรู้สึกที่เกินจริงเมื่อคุณใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อมองไปรอบ ๆ และตระหนักว่าคุณบรรลุเป้าหมายของคุณในระดับหนึ่งหรือมากไปกว่านั้น มันเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดที่ผมสามารถให้ได้ถึงความสำคัญกับความเชื่อมั่นในการใช้ชีวิตร่วมกับเอชไอวี แม้ในขณะที่ผมพยายามที่จะคิดว่าผมเป็นยังไงในฐานะคนที่ติดเชื้อเอชไอวี ผมเชื่ออยู่เสมอว่าผมสมควรได้รับทุกอย่างที่ผมต้องการแม้ก่อนการตรวจพบของผม

แล้วยังไงละตอนนี้? ตอนนี้เรื่องการมีเพศสัมพันธ์ การออกเดทและการเปิดเผย เป็นหัวข้อที่ควรได้รับการพูดถึงโดยคนที่มีห้องนอนที่เร้าใจมากกว่าผม ผมมีหัวข้อที่ใหม่มากเกี่ยวกับเอชไอวี

 

ตอนนี้เรากำลังสำรวจกระบวนการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมและเตรียมพร้อมสำหรับคำถามเกี่ยวกับสุขภาพของผม ตอนนี้มาถึงการตัดสินใจว่าจะเปิดเผยสถานะเอชไอวีของผมต่อผู้ร่วมงานด้วยความหวังที่ว่าเขาหรือเธอจะมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับความหมายของการติดเชื้อเอชไอวีในปัจจุบัน ตอนนี้มาถึงว่าผมจะทำอย่างไรให้มีสุขภาพดีไปเรื่อยๆเพื่อให้บรรลุความฝันอื่น ๆ ทั้งหมดที่ผมมีโดยไม่ให้สถานะของผมมาเป็นอุปสรรคที่กั้นขวาง

เพื่อความเข้าใจที่ชัดเจน ผมรับรู้อย่างเต็มภาคภูมิถึงสิทธิพิเศษที่มอบให้แก่ผมในการเดินทางครั้งนี้ เอชไอวีไม่ได้ไม่เป็นธรรมและเต็มไปด้วยอุปสรรคที่ผมไม่ต้องเผชิญ อย่างไรก็ตามถ้าและเมื่อเราผนึกกำลังในสังคมเพื่อขจัดอุปสรรคและความเหลื่อมล้ำเหล่านี้ เอชไอวีไม่จำเป็นต้องจำกัดทุกคนจากชีวิตที่พวกเขาต้องการ

เมื่อผมก้าวต่อไปสู่ดินแดนที่ไม่รู้จัก ผมจะยังคงบันทึกว่าเอชไอวีมีผลต่อชีวิตที่ผมกำลังสร้างอยู่อย่างไร มันอาจจะไม่ได้เซ็กซี่หรือมีความรู้สึกซาบซ่านดั่งที่เช่นเคยเป็น แต่ผมคาดว่านั่นเป็นเป้าหมายเสมอ ระวังสิ่งที่คุณปราถนาเด็กหนุ่มทั้งหลายเพราะผมอาจจะได้เห็นคุณที่สวนกับสุนัขในตอนเช้าตรู่กับลูกน้อยก่อนที่คุณจะรู้ตัว และผมจะมีความสุขมากยิ่งขึ้นถ้ามันเป็นเช่นนั้น

ขอบคุณที่มา : 
http://www.10ten.online

มีการแก้ไขเมื่อ : -
ถูกใจ มีคนถูกใจ 0 คน

อีเมล์ :
รหัสผ่าน :
ลืมรหัสผ่าน ?
เข้าระบบ


หรือ สมัครสมาชิก คลิกที่นี่


กลับ
ด้านบน